اخبار سایت



تفاوت دوربین مداربسته آنالوگ و شبکه چیست؟

  • 1394/03/23
     تفاوت دوربین مداربسته آنالوگ و شبکه چیست؟

    تفاوت دوربین مداربسته آنالوگ و شبکه چیست؟

    دوربین های مداربسته شبکه و انالوگ دو نوع متفاوت از سیستم های مداربسته هستند که تفاوت های آنها معمولا برای مشتریان پیچیده است. در این مطلب به تفاوت های این دو سیستم و موارد کاربرد هر یک اشاره می کنیم.

    سیستم مداربسته انالوگ

     

     

    نوع بسیار رایج از دوربین های مداربسته است. این سیستم به صورت مختصر یک سیستم مداربسته ساده و ارزان برای کاربری های غیر حرفه است. در سیستم مداربسته انالوگ، سیگنال های تصویر دوربین های مداربسته به صورت انالوگ انتقال پیدا میکنند.

    سیستم مداربسته شبکه

     

     

    نوع حرفه ای تر از سیستم مداربسته است. این سیستم به صورت مختصر یک سیستم مداربسته با کیفیت و پرهزینه است. در سیستم مداربسته شبکه، اطلاعات تصویر از طریق پروتکل های شبکه انتقال پیدا میکنند.

    مقایسه

     

    قیمت: معمولا اولین تفاوتی که مشتریان متوجه آن خواهند شد تفاوت قیمت بسیار زیاد این دو سیستم است. دوربین های مداربسته شبکه معمولا بین دو تا سه برابر قیمت یک دوربین انالوگ را دارند. این بالاتر بودن قیمت اصلی ترین دلیل رواج سیستم های مداربسته انالوگ است.

    کیفیت تصویر: دومین تفاوت مهم دو سیستم انالوگ و شبکه کیفیت تصویر دوربین های انهاست. از نظر کیفیت تصویر سیستم مداربسته انالوگ دارای محدودیت بسیار زیادی است. در دوربین های مداربسته انالوگ امکان دریافت و ضبط تصاویر با روزولشن بیش از حدود 0.5 مگا پیکسل وجود ندارد. این بدین معناست که شما هرگز نمیتوانید در یک سیستم انالوگ کیفیت در حد مگا پیکسل داشته باشید. مقابل در دوربین های مداربسته تحت شبکه کیفیت تصویر هیچ محدودیت تصویری ندارد و دوربین های تا 5مگا پیکسل به راحتی در دسترس هستند.

    سادگی: سومین تفاوت دو سیستم انالوگ و شبکه است. در مقایسه با سیستم شبکه، سیستم انالوگ به مراتب در نصب و عیب یابی ساده تر است. این سادگی سبب شده مجریان سیستم های حفاظتی تمایل زیادی به استفاده از دوربین های انالوگ داشته باشند.

    انعطاف پذیری: انعطاف پذیری به معنای امکان تغییر سیستم مداربسته پس از اجرای آن است. از این نظر سیستم های شبکه به مراتب قوی تر عمل می کنند. در یک سیستم شبکه شما می توانید پس از اجرا بسیاری از تجهیزات را به راحتی جابه جا یا تغییر دهید. در مقابل سیستم مداربسته انالوگ دارای انعطاف پذیری خیلی کمتری است و اجرای بسیاری از تغییرات در ان پس از اجرا غیر ممکن خواهد بود.

    تعداد فریم: تعداد فریم تصویر چیزی است که معمولا در سیستم های دیجیتال به آن پرداخته می شود. از نظر تعداد فریم خروجی دوربین، تمامی دوربین های انالوگ دارای خروجی real-time هستند. در دوریبن های شبکه دوربین می تواند تعداد فریمی کمتر از 25فریم داشته باشد. این نکته ای است که در زمان انتخاب دوربین باید به ان توجه کرد. معمولا در دوربین های با روزولشن بالا تعداد فریم دوربین کمتر خواهد بود.

    کابل کشی و اجرا: اجرای و کابل کشی در این دو سیستم به طور کلی با هم در تفاوت خواهد بود. توجه داشته باشید که بسترهای انالوگ و شبکه هیچ گونه همخوانی با هم ندارند و در اجرا دارای تفاوت های زیادی هستند. به صورت کلی تکنولوژی اجرا در سیستم های شبکه به مراتب بالاتر است. در این سیستم ها شما میتوانید از طریق استفاده از فیبرنوری تمام محدودیت های طول کابل را حل کنید (فیبر نوری با استفاده از مبدل برای سیستم انالوگ نیز قابل استفاده است.)

    قابلیت های نرم افزاری: سیستم شبکه به علت تکونولوژی بالاتر امکانات خارق العاده نرم افزاری برای شما ایجاد میکند. این امکانات به ویژه در کابردهای امنیتی کمک بسیار زیادی در را به اپراتورها میکند. در سیستم انالوگ قابلیت های نرم افزاری معمولا به مراتب پیش پا افتاده تر است.

    کدام را انتخاب کنم؟

     

    به صورت کلی سیستم مداربسته شبکه از بسیاری جهات بر سیستم انالوگ برتری دارد اما در مقابل اجرای آن برای شما هزینه برتر خواهد بود. 

    در صورتی که نیاز به یک نظارت عمومی و ساده در محل خود را دارید ما سیستم انالوگ را به شما توصیه می کنیم. اما اگر میخواهید برای سیستم خود بیشتر هزینه کنید و یک سیستم مداربسته حرفه ای داشته باشید حتما از سیستم مداربسته شبکه استفاده کنید. 

     

     




آسانسور فضایی

دفعه بعدی که سوار آسانسور فضایی شدید تصور کنید که دکمه با نام فضا روی صفحه کلید وجود داشته باشد. شاید این موضوع کمی عجیب و غریب به نظر برسد ولی محققان در ژاپن خود را آماده آزمایش این آسانسور بین زمین و فضا می کنند.


این تیم تحقیقاتی اسم این آسانسور را آسانسور فضایی تعیین کرده اند که قرار است نسبت به پرتاب موشک برای رسیدن فضانوردان به فضا قیمتی مقرون به صرفه داشته باشد و خیلی سریع بین زمین و فضا جا به جا شود.


این آزمایش و تحقیقات در نوع خود منحصر به فرد است.


زمان آغاز پروژه آسانسور فضایی

ما از پروژه آسانسور فضایی ژاپن شش سال پیش خبردار شدیم ، زمانی که یک شرکت ژاپنی تصمیم گرفت با استفاده از یک سامانه حمل و نقل بتواند سی نفر را به فضا منتقل کند.


زمانی که این دو پروژه به طور مستقل در حال فعالیت بودند ، توانستند تجربیات خود را با یک به اشتراک بگذارند.


اگر مهندسین بتوانند این کار را موفقیت انجام دهند ، می توانند به هدف اصلی یعنی ساخت آسانسور فضایی بین زمین و فضا شوند.


یک سفر نه روزه

کابین این آسانسور قرار است که بین یک کابل با اندازه 36 هزار کیلومتر بین زمین و یک ایستگاه فضایی قرار بگیرد. سرعت این آسانسور 200 کیلومتر بر ساعت خواهد بود که این سرعت دو برابر سرعت آسانسورهای کنونی در جهان است. اگر این پروژه با موفقیت انجام شود قطعا زمان سفر تا ایستگاه فضایی نه روز طول خواهد کشید.


هزینه این پروژه 90 میلیارد دلار تخمین زده شده اما این هزینه نسبت به ایستگاه های فضایی شاتل خیلی کمتر و مقرون به صرفه تر است.


البته طراحی های مختلفی برای این آسانسور درنظر گرفته شده است اما مسئولان این پروژه به دنبال طرح های خاص هستند.


ساخت چنین آسانسوری زمان خیلی زیادی را به خود اختصاص خواهد داد و قطعا سدهای زیادی در این بین پیش روی خود خواهند دید ولی همه چیز امکان پذیر است.